برای بهبود خویشتنداری یا خودکنترلی، «مهارت توقف-فکر-عمل کن» را تمرین کنید، اهداف قابل اندازهگیری تعیین کنید، مدیتیشن و ذهنآگاهی را انجام دهید، «عادات سالم» مانند ورزش و خواب کافی را توسعه دهید، زمانتان را مدیریت کنید، و شبکه حمایتی قوی بسازید . همچنین میتوانید با شناسایی احساسات و افکار ناخوشایند، یاد بگیرید که آنها را مهار کنید
راهکارهای عملی برای تقویت خویشتنداری
- توقف-فکر-عمل کن:قبل از هر واکنش شتابزدهای، یک لحظه مکث کرده و به پیامدهای آن فکر کنید.
- تعیین اهداف:اهداف مشخص، قابل اندازهگیری و قابل دستیابی برای خود تعیین کنید.
- مواجهه با ناخوشایندها:کارهایی را که برایتان خستهکننده هستند، انجام دهید و با ناامیدیهای کوچک کنار بیایید تا توانایی تحمل خود را افزایش دهید.
- توسعه عادات مثبت:ورزش منظم، خواب کافی و تغذیه سالم به طور کلی به افزایش انضباط و خویشتنداری کمک میکنند.
- مدیریت زمان:با برنامهریزی دقیق و تعیین زمان مشخص برای انجام کارها، از اتلاف وقت و انحراف از مسیر اصلی جلوگیری کنید.
- خودآگاهی و ذهنآگاهی:با تمرین مدیتیشن و ذهنآگاهی، متوجه افکار و احساسات خود شوید و به تحریکات بیرونی بهتر واکنش نشان دهید.
- ساختاردهی به زندگی:برای بخشهایی از زندگی که نیاز به نظم و ساختار دارند، برنامهریزی کنید.
- شبکه حمایتی:وجود دوستان و خانوادهای حامی به شما انگیزه و انرژی لازم برای ادامه تلاشها را میدهد.
چرا خویشتنداری مهم است؟
- افزایش اعتماد به نفس:افراد خویشتندار معمولاً احساس بهتری نسبت به خود دارند و به تواناییهایشان اعتماد دارند.
- کاهش پشیمانی:با کنترل احساسات و تکانهها، کمتر دچار تصمیمات شتابزده و پشیمانی میشوید .
- بهبود روابط:خویشتنداری به شما کمک میکند تا در تعاملات اجتماعی بهتر عمل کرده و از ناراحتیهای ناخواسته جلوگیری کنید .
- افزایش انعطافپذیری:افراد خویشتندار در برابر سختیها منعطفتر هستند و فشار روانی کمتری تجربه میکنند.
دکتر مجید مبتکر
چالوس.ساختمان صدف.طبقه2
لینک کوتاه : http://drmajidmobtaker.ir/?p=7255